بروز و طغیان کنه تارتن بادام در سالهای اخیر و افزایش سمپاشی های بی رویه علیه آن در باغ های بادام منطقه سامان استان چهارمحال و بختیاری موجب افزایش هزینه های تولید، ایجاد مقاومت در جمیت آفت، تخریب محیط زیست و از بین رفتن دشمنان طبیعی کنه ها و سایر آفات مهم بادام گردیده است. در این آزمایش چهار نوع کنهکش برموپروپیلات، هگزی تیازوکس، فنازاکوئین و فنپیروکسی میت استفاده گردیدند. آزمایشهای زیست سنجی با استفاده از پوره های سن دوم و زیستسنجیها به روش سطح آلوده به مادة سمی و با استفاده از برگهای غوطه ور در محلولهای سمی انجام گردید. برگ ها درون پتری دیش های (با قطر8/9 سانتیمتری) کفپوش شده با پنبة آبدار قرار داده شده و روی هر برگ 15 عدد پوره سن دوم با استفاده از قلمموی خیلی نرم منتقل گردید. پتریها در انکوباتور با دمای cº1 ± 25، رطوبت نسبی 5± 55 درصد و دوره روشنایی (L:D) 14:10 قرار داده شده و مرگ و میر کنهها بعد از 24 ساعت ثبت گردید. نتایج نشان داد که در بین کنهکشهای استفاده شده، فنپیروکسیمیت با LC50 برابر با 814/0 بیشترین سمیت و بروموپروپیلات با 29/6 کمترین سمیت را داشت. در شرایط مزرعه چهار کنه کش فوق به همراه شاهد (آب پاشی) برای کنترل کنه تارتن بادام مورد استفاده قرار گرفتند. نمونهبرداری یک روز قبل، 3 ، 7 و14 روز پس از سمپاشی صورت گرفت. برای آماربرداری 15 عدد برگ از هر درخت به طور تصادفی انتخاب و تعداد کنه های موجود در سطح بالایی و زیرین هر برگ شمارش گردید. مقایسه میانگین به وسیله آزمون چند دامنهای دانکن نشان داد که سموم مورد مطالعه تاثیر مناسبی در کنترل کنه تارتن بادام داشتند.
