ارزیابی تأثیر روش‌های شیمیایی و غیر شیمیایی در مدیریت علف‌های‌هرز در راستای کاهش مصرف علف‌کش‌ها در چغندرقند

نوع مقاله : مقالات پژوهشی

نویسندگان

چکیده

چکیده
به‌منظور بررسی امکان استفاده از آرایش‌های مختلف کاشت، کنترل مکانیکی و شیمیایی جهت مهار علف‌های‌هرز و نیز کاهش مصرف علف‌کش در چغندرقند، آزمایشی در سال 1388 در مزرعه تحقیقاتی مؤسسه تحقیقات گیاه پزشکی واقع در کرج جاده مشکین دشت، اجرا شد. آزمایش به‌صورت کرت‌های دو بار خرد شده بر پایه طرح بلوک‌های کامل تصادفی با چهار تکرار به اجرا در آمد. آرایش کاشت به‌عنوان عامل اصلی در سه سطح شامل کشت تک ردیفه با پشته‌های 60 سانتی‌متر، کشت دو ردیفه با پشته‌های 60 سانتی‌متر و کشت تک ردیفه با پشته‌های 50 سانتی‌متر بود. زمان انجام کنترل مکانیکی به عنوان عامل فرعی در سه سطح شامل حذف مکانیکی علف‌های‌هرز در مراحل 4 تا 6 برگی ، 10 تا 12 برگی و 14 تا 16 برگی چغندر قند منظور گردید. کاربرد علف‌کش به عنوان عامل فرعی فرعی در دو سطح شامل متامیترون به اضافه آمیخته (فن مدیفام + دس مدیفام + اتوفومیست) و تری فلوسولفورون-متیل به اضافه آمیخته (فن مدیفام + دس مدیفام + اتوفومیست) در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که دربین تیمارهای مورد بررسی، کنترل مکانیکی و تیمار علف‌کش تأثیر معنی داری بر تراکم و زیست توده تولیدی توسط علف‌های‌هرز داشتند. تأثیر تیمار آرایش کاشت نیز بر زیست توده علف‌های‌هرز معنی دار شد، که بیشترین اثر را کشت دو ردیفه با پشته‌های 60 سانتی متر داشت. در مجموع، حذف مکانیکی علف‌های‌هرز در مرحله 4 تا 6 برگی چغندرقند علف کش ترکیبی متامیترون به اضافه آمیخته (فن مدیفام + دس مدیفام + اتوفومیست) بر زیست توده و تراکم علف‌های‌هرز موثر بودند. علاوه بر این، در اغلب موارد، تأثیر قابل ملاحظه ای از تیمارهای آزمایش بر صفات چغندرقند مشاهده نشد.

واژه‌های کلیدی: آرایش کاشت، کنترل مکانیکی، علف‌کش، علف‌هرز، چغندرقند

عنوان مقاله [English]

Evaluation of the Effect of Chemical and Non-chemical Weed Management Methods Toward reducing Herbicide Application Rate in Sugar Beet

نویسندگان [English]

  • M. Zargar
  • H. Najafi
  • E. Zand
  • F. Mighani
چکیده [English]

Abstract
A Field experiment was conducted at Iranian Plant Protection Research farm in Karaj during 2009 to evaluate the effects of diffrent planting patterns, times of mechanical control and herbicides application on weeds density and biomass in sugar beet farms. The experimental design was split–split plot based on randomized complete block design (RCBD) with four replications. Planting pattern considered as main–plot in three levels including single row planting with 50 cm row width, single row planting with 60 cm row width and twin row planting with 60 cm row width, time of mechanical control in three levels as sub–plot including mechanical weed control at 4–6 leaves stage, 10–12 leaves stage and 14–16 leaves stage (of sugar beet), and herbicides as sub–sub plot in two levels including metamitron plus combination of phenmedipham + desmedipham + ethofumesat and triflusulfuron–metil plus combination of phenmedipham + desmedipham + ethofumesat.Results of this study showed that times of mechanical weed control and herbicide had significant effect on density and biomass of weeds. In most cases, planting pattern had appropiriate effect on weeds biomass reducthion that best results were achived in twin row planting 60 cm. Furthermore, Best results were achived in mechanical weed control at 4-6 leaves stage of sugar beet that had the most reduction on weeds density and biomass. metamitron plus ( phenmedipham + desmedipham + ethofumesat) had also the best effect on weeds density and biomass. Taken together, sugar beet components were not affected by treatments as appropiriate as weeds control.

Key word: Planting Pattern, Herbicide, Mechanical control, Weed, Sugar beet