##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

ابراهیم مهاجری ناصر پنجه که مرتضی قربانی نبی خضری نژاد

چکیده

با هدف شناسایی فون نماتدهای انگل گیاهی تاکستان¬های جنوب آذربایجان¬ غربی طی سال‌های 92 و 93 تعداد 50 نمونه خاک ریزوسفر ریشه انگور از پنج شهر مهاباد، بوکان، سردشت، پیرانشهر و میاندوآب جمع¬آوری شد. نماتدها جداسازی، تثبیت و به گلیسیرین خالص رسانده شدند و اسلایدهای تهیه شده از نمونه¬ها به وسیله میکروسکوپ نوری مجهز به لوله ترسیم، از نظر صفات ریخت¬شناسی و ریخت¬سنجی مورد بررسی قرار گرفتند. شناسایی جنس¬ها و گونه¬ها با استفاده ازمنابع و کلیدهای معتبر انجام و شباهت¬¬ها و تفاوت¬های موجود بین افراد با شرح اصلی گونه و گونه¬های نزدیک مورد بحث قرار گرفت. در نهایت 23 گونه متعلق به 15 جنس شامل Amplimerlinius globigerus،Basiria tumida،Boleodorus thylactus ،Discotylenchus discretus ،Ditylenchus acutus ،Ditylenchus myceliophagus ، Filenchus vulgaris ،Geocenamus brevidens ،Geocenamus rugosus،Helicotylenchus pseudorobustus ،Helicotylenchus vulgaris ،Mesocriconema antipolitanum ،Mesocriconema xenoplax ، Paratylenchus labiosus ،Pratylenchoides variabilis،Pratylenchus coffeae ، Pratylenchus neglectus،Pratylenchus penetrans ،Pratylenchus sefaensis ،Praylenchus scribneri ، Scutylenchus paniculoides ،Xiphinema index وZygotylenchus guevarai شناسایی شدند. پنج گونه Helicotylenchus vulgaris، Mesocriconema antipolitanum، Mesocriconema xenoplax، Helicotylenchus pseudorobustus و Pratylenchus neglectus به ترتیب و بر حسب میزان پراکنش و تعداد نمونه¬های خاک جداسازی شده به عنوان گونه¬های انگل غالب و نه گونه Discotylenchus discretus، Ditylenchus acutus،Paratylenchus labiosusPratylenchoides variabilis،Pratylenchus coffeae، Pratylenchus penetrans، Pratylenchus scribneri، Pratylenchus sefaensis و Scutylenchus paniculoides برای نخستین بار از خاک اطراف ریشه انگور در ایران گزارش می‌شوند. با توجه به گزارش¬های قبلی از این نماتدها در ایران، تنها به توصیف گونه¬های انگل غالب پرداخته می¬شود.

جزئیات مقاله

مراجع
1- Aslanpour M., Dolati Baneh H. and Mahmoodzadeh H. 2009. Identification and evaluation of wild vines of Western Azerbaijan province to utilise in grapevine breeding programs. P. 47 in National Symposium of Water Science, Soil, Plant and Agricultural Mechanisation. 2-3 March 2009. Azad University of Dezful. (in Persian with English abstract).
2- Castillo P., and Vovlas N. 2007. Pratylenchus (Nematoda: Pratylenchidae): diagnosis, biology, pathogenicity and management. Hunt, D.J. and Perry R.N. (Eds). Nematology monographs and Perspectives, volume 6. Leiden, The Netherlands, Brill Academic Publishers.
3- Creasy G.L., and Creasy L.L. 2009. Grapes, Crop Production Science in Horticulture Series.Publisher: CABI.
4- De Grisse A.T. 1969. Redescription ou modification de quelques techniques dans L’etude des nematodes phytoparasitaires Mededelingen Faculteit Landbouwkundige University of Gent, 34: 351-369.
5- Geraert E. 2010. The Criconematidae of the world, Identification of the family Criconematidae (Nematoda). Academia Press, Gent Belgie.
6- Ghaderi R., Kamali M. and Kargar Bideh A. 2012. Plant parasitic nematodes related to the horticultural and wild grapevines of Kordestan. Proceedings of 20th International Plant Protection Congress. Shiraz. 2:737 (in Persian with English abstract).
7- Karegar A., Geraert E. and Kheiri A. 1995. Tylenchs associated with grapevine in the province of Hamadan, Iran. Mededelingen Faculteit Landbouwkundige University Gent, 60(3): 1063-1086.
8- Kheiri A. 1972. Plant parasitic nematodes (Tylenchida) from Iran. Biologisch Jaurboek Dodonaea, 40: 224-239.
9- Kumari S., and Decraemer W. 2007. The genus Longidorus (Nematoda: Longidoridae) from Bohemia and South Moravia in the rhizosphere of fruit orchards and vineyards. Helminthologia, 44(4): 193-203.
10- Loof P.A.A. 1991. The family Pratylenchidae Thorne, 1949. In: Nickle, W.R. (Ed.). Manual of agricultural nematology. New York, NY, USA, Marcel Dekker, pp. 363-421.
11- Loof P.A.A., and Barooti, S. 1991. New records of species of Criconematidae from Iran with describtion of Criconemoides desipiens sp. N. (Nematoda: Tylenchida). Nematologia Mediterranea, 19: 83-95.
12- Mohammad Deimi A. and Mitkowski N. 2010. Nematodes associated with vineyards throughout Markazi province (Arak), Iran. Australasian Plant Pathology, 39: 571–577.
13- Mojtahedi H., Sturhan D., Akhiani A., and Barooti Sh. 1980. Xiphinema species in Iranian vineyards. Nematology, 8: 165-170.
14- Peighambardoost H. and Aghamirzaee M. 2011. Investigation of physical characteristics and engineering of grapevine seed of black cultivar from Sardasht (the dominant cultivar in northern west of Iran. Proceedings of 20th National Congress on Food Technology. Tehran. (in Persian with English abstract).
15- Raski D.J. 1952. On the morphology of Criconemoides Taylor, 1936, with descriptions of six new species (Nematoda: Criconematidae). Proceedings of the Helminthological Society of Washington, 19: 85-99.
16- Rensch B. 1924. Aphelenchus neglectussp.n., eine neue parasitare Nematodenart. Zoologischer Anzeiger, 59: 277-280.
17- Rossetto M., Jackes B.R., Scott K.D. and Henry R.J. 2002. Intergeneric relationship in the Australian Vitaceae: new evidence from cpDNA analysis. Genetic Resources and Crop Evolution, 48: 307-314.
18- Siddiqi M.R. 1972. On the genus Helicotylenchus Steiner, 1945 (Nematoda: Tylenchida), with descriptions of nine new species. Nematologica, 18: 74-91.
19- Steiner G. 1914. Freile bende nematoden aus der schweiz.2. Tail einer Vor laufigen Vor laufigen Mittilung. Archiv Fur Hydrobiologie und Planktonkunde, 9: 420-438.
ارجاع به مقاله
مهاجریا., پنجه کهن., قربانیم., & خضری نژادن. (2017). شناسایی فون نماتدهای تاکستان‌های جنوب آذربایجان غربی و تعیین گونه‌های انگل غالب. مطالعات حفاظت گیاهان, 31(2), 199-212. https://doi.org/10.22067/jpp.v0i0.46478
نوع مقاله
علمی - پژوهشی

مقالات بیشتر خوانده شده از همین نویسنده