##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

سعیده سرباز غلامحسین مروج محمد سیرجانی سعید هاتفی

چکیده

سفید بالک پنبه، Bemisia tabaci، یکی از آفات مهم پنبه در خراسان است که با تغذیه مستقیم از شیره گیاهی پنبه و انتقال ویروس های بیماری زای گیاهی موجب وارد آمدن خسارت به پنبه و کاهش عملکرد محصول می شود. استفاده از ارقام مقاوم یک روش ایمن از نظر زیست محیطی و اقتصادی در جهت کنترل این آفت می باشد. به این منظور طی سال زراعی 1388 در مزرعه آزمایشی ایستگاه تحقیقات پنبه شرق کشور (کاشمر) مقاومت 7 واریته مختلف پنبه شامل اکرا برگ سبز، اکرا برگ قرمز، مهر، ورامین، خرداد، ساحل و ترموس 14 نسبت به سفید بالک پنبه مورد ارزیابی قرار گرفت. این مطالعه در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در 7 تیمار و 4 تکرار صورت گرفت. نتایج این بررسی، اختلاف معنی داری را بین ارقام مورد آزمایش از نظر آلودگی به آفت نشان داد (01/0>P). واریته ترموس 14 بالاترین جمعیت حشره کامل (74/2 به ازای هر برگ)، پوره (94/8 به ازای cm2 88/3 از سطح برگ) و تخم (81/8 به ازای cm2 88/3 از سطح برگ) را داشت در حالیکه واریته های اکرا برگ سبز و اکرا برگ قرمز کمترین جمعیت حشرات کامل (به ترتیب 22/0 و 26/0 به ازای هر برگ)، پوره (به ترتیب 16/1 و 27/1 به ازای cm2 88/3 از سطح برگ) و تخم (به ترتیب 34/1 و 67/1 به ازای cm2 88/3 از سطح برگ) را به خود اختصاص داده بودند. لذا به نظر می رسد استفاده از ارقام اکرا برگ سبز و اکرا برگ قرمز می تواند نقش مؤثری در کاهش جمعیت این آفت داشته باشد.

جزئیات مقاله

مراجع
ارجاع به مقاله
سربازس., مروجغ., سیرجانیم., & هاتفیس. (2013). مقایسه آلودگی هفت واریته ی مختلف پنبه به سفید بالک پنبه Bemisia tabaci در منطقه کاشمر. مطالعات حفاظت گیاهان, 27(1), 11-17. https://doi.org/10.22067/jpp.v27i1.22148
نوع مقاله
علمی - پژوهشی

مقالات بیشتر خوانده شده از همین نویسنده