نشریه های علمی انتشارات
اطلاعات شماره: جلد ۲۶ شماره ۱ سال ۱۳۹۱

عنوان مقاله: بروز مقاومت در سفیدک سطحی مو (Erysiphe necator) به پنکونازول و هگزاکونازول در استان خراسان رضوی



DOI: 10.22067/jpp.v26i1.12688

چکیده
در این تحقیق ۳۷ جدایه قارچ عامل بیماری سفیدک سطحی انگور( Erysiphe necator) برای امکان وجود مقاومت به قارچ‌کش‌های پنکونازول( توپاس) و هگزاکونازول( انویل) که به طور گسترده ای برای کنترل شیمیایی این بیماری به کار می‌روند، ارزیابی شدند. جدایه‌ها از سطح موستان‌های سه ناحیه عمده انگورکاری استان شامل نه شهرستان در طی سال ۱۳۸۸ در دو مرحله زمانی از اوایل خرداد ماه تا تیرماه و از اواخر مرداد تا اوایل مهر ماه جمع‌آوری شدند. ارزیابی مقاومت این قارچ به قارچ‌کش‌های فوق براساس پنج غلظت از هر کدام از قارچ‌کش‌ (هگزاکونازول در غلظت‌های ppm۳۰۰ ،۳۰، ۳، ۳/۰ ، ۰) و (پنکونازول در غلظت‌های ppm۱۲۵، ۵/۱۲، ۲۵/۱، ۱۲۵/۰ ، ۰) و با روش زیست‌سنجی دیسک‌های برگی
(Leaf Disk Bioassay) انجام گرفت. بروز مقاومت بر اساس مقادیر EC۵۰ بدست آمده از برازش منحنی‌های لگاریتم لجستیک دز- پاسخ ارزیابی شد. نتایج بدست آمده نشان داد بیشترین میزان EC۵۰ (بیشترین مقاومت) در بین جدایه‌ها نسبت به پنکونازول و هگزاکونازول به ترتیب مربوط به شهرستان های درگز (۹۳/۰± ۹۳۲/۰ میلی گرم در لیتر) و قوچان ( ۳۹/۰± ۱۵/۳ میلی گرم در لیتر) بود. در مورد هگزاکونازول مقادیر EC۵۰ جدایه‌های به دست آمده از مرحله آسکوسپوری عامل بیماری بیشتر از مرحله کنیدیایی آن و در مورد پنکونازول مقادیر EC۵۰ جدایه های به دست آمده از مرحله کنیدیایی عامل بیماری بیشتر از مرحله آسکوسپوری بود. نتایج این بررسی بروز مقاومت Erysiphe necator به قارچ‌کش های پنکونازول و هگزاکونازل را در سطوح متفاوتی در برخی از شهرستان‌های استان خراسان رضوی نشان داد.

کلمات کلیدی:   سفیدک سطحی، مو، انگور، قارچ‌کش، مقاومت و Erysiphe necator


دریافت نسخه XML

تمام متن: PDF
دانلود : 5478

بازدید: 1531

تاریخ دریافت: 1391/03/01 , تاریخ پذیرش: 1391/03/01 , تاریخ انتشار:

ایمیل این مقاله (نیازمند ورود )
ایمیل به نویسنده (نیازمند ورود )